X
تبلیغات
وبلاگ ما (اتاق عمل 90-علوم پزشکی اراک) -

وبلاگ ما (اتاق عمل 90-علوم پزشکی اراک)

گذرگاهی برای ثبت لحظات به یاد ماندنی

بسم الله الرحمن الرحیم

طبقه بندی

Þ      1)روشهای  شیمیایی

Þ      2)روشهای مکانیکی 1-2) مکانیکی خارجی

                              2-2) مکانیکی داخلی

  3)روشهای حرارتی

                          

روشهای شیمیایی

ژلاتین قابل جذب: ژلاتین(ژل فوم)یک ماده بندآورنده خون و قابل جذب است که از مایع ژلاتین تصفیه شده ساخته شده که بصوت پودر یا پد فشرده در اندازه های مختلف وجود دارد که میتوان آنرا به قطعات مناسب برید بدون اینکه خرد شود. در فاصله 20 تا 40 روز جذب میشود. این ماده ممکن است در محلول ترومبین یا اپی نفرین خیس شود یا به تنهایی مورد استفاده قرار گیرد.

درصورتیکه به تنهایی استفاده شود،قبل از اینکه در دسترس جرّاح قرار گیرد باید در محلول نرمال سالین ولرم خیس شود سپس بین دو انگشت یا به دیواره ظرف مورد نظر فشار داده شود تا هوای آن خارج گردد.

ژلفوم اگر بصورت پودر باشد باید با نرمال سالین مخلوط شود تا به شکل خمیر درآید و این ماده خمیری برای جلوگیری از خونریزی روی استخوان مالیده شود.البته در نواحی برهنه و

زخمی پوست یا عضلات جهت تحریک رشد بافت گرانوله نیز استفاده میشود.

کلاژن قابل جذب: از بافت کلاژن گاو بصورت اسفنج ساخته میشود و در نواحی که خون ریزی یا نشت خونی وجود دارد گذاشته میشود کلاژن باعث فعال شدن مکانیسم انعقاد شده و بویژه در تجمع پلاکتها جهت سرعت بخشیدن به تشکیل لخته نقش دارد. این ماده بصورت خشک استفاده میشود. باقیمانده آن در زخم جذب میشود. کلاژن آب را بطور سریع جذب میکند

 بنابراین باید در محیط خشک نگه داری شود و با دستکش یا وسیله خشک در محل عمل قرار داده شود. این ماده در نواحی عفونی یا در محلی که خون و مایعات تجمّع پیدا کرده اند نباید مورد استفاده قرار گیرند.

سلولز اکسید شده :این ماده بصورت پد(گاز) وجود دارد که اصطلاحاً به آن اکسی سل یا سرجیسل گفته میشود که بیشتر شبیه پنبه فشرده است و در نواحی که خونریزی بصورت نشت وجود دارد استفاده میشود

اکسی توسین :هورمونی است که از غده هیپوفیز ترشح میشود وبه صورت یک محلول تزریقی بشکل مصنوعی نیز ساخته میشود.در هنگام سزارین تزریق 10واحد آن بطور مستقیم به عضله رحم برای ایجاد انقباضات رحم بعد از خروج نوزاد وجفت کافی است این ماده برای کنترل خونریزی در رحم و کمک به زایمان به صورت پرفوزیون و همچنین انقباض و جمع شدن رحم بعد از زایمان استفاده میشود.

اپی نفرین(آدرنالین):هورمون مترشحه از غده فوق کلیه است که بصورت مصنوعی نیز ساخته میشود.این ماده در محلول های بی حسی موضعی،برای طولانی کردن اثر این محلولها و انقباض عروقی ودر نتیجه جلوگیری از خونریزی مورد استفاده قرار میگیرد.اپی نفرین غلظت محلول بی حس کننده را در محل تزریق حفظ میکند و وقتی انسزیون داده میشود میزان خونریزی کاهش می یابد.ژلفوم را در محلول یک در هزار اپی نفرین خیس میکنند و در ناحیه انسزیون قرار میدهند

از اپی نفرین بخصوص در جراحیهای گوش و جراحیهای ظریف،جایی که پیشگیری از خونریزی امری حیاتی است،مورد استفاده قرار میگیرد.

ترومبین:آنزیم استخراج شده از خون گاو است که برای جلوگیری از خونریزی موضعی مورد استفاده قرار میگیردو به صورت محلولهای پنج و ده هزار واحدی وجود دارد.ترومبین انعقاد خون را تسریع میکند و خونریزی از عروق مویرگی را کنترل میکند.این ماده بسرعت با فیبرینوژن ترکیب شده و باعث ایجاد لخته میشود.بیشترین استفاده آن در محل گرافت برداری پوست است و در عروق بزرگ نمیتوان از آن استفاده کرد.

محلول آن هرگز نباید تزریق شود و فقط بصورت موضعی مورد استفاده قرار میگیرد.البته این ماده بشکل پودر هم وجود دارد که مستقیما روی موضع پاشیده میشود.نوع محلول آن باید دارای برچسب با ذکر غلظت آن باشد و در محل جداگانه نگه داری شود.در افرادی که به فرآورده های گاو حساسیت دارند،نباید مورد استفاده قرار گیرد.

روش های مکانیکی بند آوردن خونریزی در اتاق عمل

روش های مکانیکی در اتاق عمل برای بند آوردن خونریزی شامل دو روش مجزاست

روش های مکانیکی خارجی

روش های مکانیکی داخلی

روش های مکانیکی خارجی

معمولاً برای استفاده از این روش ها وسایلی مورد نیاز است که این وسایل قبل از ورود بیمار به اتاق عمل یا بعد از انتقال بیمار روی تخت عمل استفاده می شود ، هدف عمده استفاده از این وسایل به صورت پیشگیری برای جلوگیری از استاز وریدی ، ترومبز عروق عمقی ایجاد آمبولی ریوی در هنگام عمل و بعد از عمل می باشد یا به عنوان درمان ، برای کنترل خونریزی داخلی قبل از عمل یا جلوگیری از ایجاد هماتوم بعد از عمل استفاده می شود ، و همچنین وجود یک محیط عاری از خون به وسیله این وسایل امکان پذیر است . این وسایل عبارتند از

جوراب های ضد آمبولی

این جوراب های برای جلوگیری از ایجاد ترومبو آمبولی در پا استفاده می شود . فشار استاتیک به پاها از استاز وریدی جلوگیری می کند . این جوراب ها در اندازه های مختلف وجود دارد و نحوه استفاده آنها بدین صورت است که جورابها از انتها به طرف انگشتان به شکل رول درآمده ، سپس از نوک انگشتان پا به آرامی به طرف پاشنه ، ساق ، زانو و بالاتر کشیده می شود .

تورنیکه

وسیله ای است برای جلوگیری از جریان خون در قسمت های انتهای. این وسیله در ناحیه ی پروکسیمال دست یا پا بسته می شود تا ناحیه ی دیستال محل عمل جراحی عاری از خون گردد . ناحیه ی عمل جراحی بدونه خون و تمیز ، جداسازی بافت ها را آسانتر کرده ، صدمه کمتری به بافت های اطراف زده و مدت زمان جراحی را کوتاه می کند بعد از عمل جراحی قبل از برداشتن تورنیکه ، خونریزی ناحیه ی عمل باید کنترل گردد و سپس تورنیکه باز شود.

رعایت نکات ایمنی در هنگام استفاده از تورنیکه

در قسمت های انتهایی که جریان خون نارسا دارد یا در بیماران همو دیالیز تورنیکه نباید مورد استفاده قرار گیرد .

تورنیکه می تواند باعث صدمه به بافت ، عروق و عصب شده و فشار تولانی به عصب باعث فلجی

می شود.

تغییرات متابولیک در فاصله یک تا یک و نیم ساعت بعد از ایسکمی غیر قابل برگشت است.

بستن و باز کردن نادرست تورنیکه خطرات زیادی به دنبال دارد ، بنابر این این وسیله باید توسط جراح ، آسیستان و یا پرستار سرکولیت با تجربه بسته شود.

پانسمان فشاری

فشار به زخم بلافاصله بعد از عمل جراحی می تواند تجمع مایع بین سلولی را کاهش دهد و با محدود کردن فضای مرده از خونریزی جلوگیری کند. پانسمان فشاری در بعضی از زخم های وسیع جهت کاهش ادم و جلوگیری از تشکیل هماتوم یا ترومای احتمالی استفاده می شود.

پکینگ

پکینگ با فشار یا بدون فشار برای دستیابی به هموستاز و محدود کردن فضای مرده در نواحی که بافت مخاطی نیاز به محافظت دارد استفاده می شود ( مثلاً در واژن ، رکتوم یا بینی ) .

پکینگ نوارهای از جنس گاز هستند که به شکل رول درآمده و با گذاشتن گاز وازلینه  روی آنها و استریل کردن در حرارت خشک ( فور) آماده می شوند و جراح با استفاده از آنها از چسبندگی ناحیه ی عمل جلوگیری میکند ، در نواحی که آبسه وجود دارد ممکن است ابتدا با محلول آنتی سپتیک آغشته شود و سس مورد استفاده قرار گیرد.

پکینگ در آخرین مرحله عمل جراحی توسط جراح گذاشته و بعد از 24 تا 48 ساعت برداشته می شود . باید توجه داشت که نوع و محل پکینگ در پرونده بیمارثبت شود .

روش های مکانیکی داخلی

بندآوردن خون به طور دقیق در هنگام عمل جراحی ، برای کنترل خونریزی و به حداقل رساندن خون از دست رفته بسیار اساسی و ضروری است . جراحان از روش های مکانیکی مختلفی جهت دست یابی به بند آوردن خونریزی استفاده می کنند که عبارت اند از :

کلمپ هموستات

کلمپ یا پنس هموستات برای بستن سر رگ ها و نگه داشتن آن ها به طور موقت مورد استفاده قرار می گیرد . این وسیله جزو وسایل بسیار معمول و متداول جراحی است که به طور مکرر مصرف می شود. این وسیله به شکل راست یا دارای انحنا با نوک ظریف یا پهن وجود دارد .

کلیپس یا اگراف

برای لوگیری از خونریزی در لبه های پوست بخصوص در عمل جراحی کرانیوتومی مورد استفاده قرار میگیرد که به دو صورت یک بار مصرف یا قابل استریل کردن و مصرف دوباره وجود دارد. در عمل جراحی انوریسم مغزی نیز از نوع خاص آن به نام کلیپس انوریسم استفاده می شود . امروزه جنس این کلیپس ها از تتانیوم است که تداخلی در انجام سی تی اسکن و MRI ایجاد نمی کند .

لیگاتور ( LIGATURE )

که معمولاً به آن تای ( TIE ) هم گفته می شود، رشته نخی است که برای بستن سر رگها به منظور جلوگیری از خونریزی استفاده می شود ، معمولاً سر رگهایی که به وسیله ی پنس هموستات به طور موقت گرفته شده اند به وسیله این رشته نخ ها بسته می شوند و هموستات برداشته می شود .

پک ( PACK )

از گاز یا لون گاز ( شان شکمی ) برای محافظت احشاء یا کنترل خونریزی های مویرگی در حفرات شکم ، قفسه ی سینه و .... به عنوان پک استفاده می شود اکثر جراحان پک را به صورت مرطوب در موضع عمل جراحی قرار  می دهند که در این صورت از محلول های گرم یا در حد درجه حرارت اتاق برای مرطوب کردن آنها استفاده       می شود.

بون واکس

این ماده ی ترکیبی از موم زنبور عسل است که برای جلوگیری از خون ریزی از استخوان مورد استفاده قرار      می گیرد . هر بسته آن حاوی 5/2 گرم بون واکس است . چون این ماده در معرض هوا خشک می شود باید بسته آن فقط در هنگام استفاده باز شود . پرستار اسکراب با مالش آن بین دو انگشت یا فرو بردن پات آن در محلول گرم ، آن را گرم و قابل استفاده می کند . این ماده به قطعه های کوچک تقسیم شده و به شکل کره های نیم تا یک سانتی متری

در می آید و در دسترس جراح قرار می گیرد . موارد استفاده آن در اعمال جراحی ارتوپدی ، اعصاب و استرنوتومی است . در مواردی که جوش خورد سزیع استخوان مورد نظر باشد استفاده از آن ممنوع است چرا که موم یک ماده مکانیکی است و ممکن است به عنوان جسم خارجی عکس العمل نشان داده و مانع استخوان سازی شود . بون واکس با اشعه کبالت استریل می شود قبل از استفاده از آن باید به تاریخ انقضاء توجه شود و در درجه حرارت کمتر از 25 درجه سانتی گراد نگهداری شود.

فشار انگشت

در صدمات و در هنگام عمل جراحی اگر بالاتر از شریان خون ریزی دهنده با انگشت فشار داده شود خون ریزی کنترل می گردد . اشکال عمده این کار این است که نمی توان به طور دایم از فشار انگشت استفاده کرد . فشار محکم با انگشت بر روی پوست دو لبه انسزیون باعث کنترل خون ریزی عروق زیر پوست به طور موقت می شود سپس می توان از کلمپ ، لیکاتور یا کوتر برای جلوگیری از ادامه خون ریزی استفاده کرد.

ساکشن

ساکشن به کار بردن فشار کمتر از اتمسفر به طور مداوم یا متناوب است . این وسیله برای تخلیه ناحیه عمل از خون و مایعات بافتی در هنگام عمل جراحی مورد استفاده قرار می گیرد که در درجه اول برای جراح دید بهتری در ناحیه عمل ایجاد می کند . سرساکشن استریل در اندازه و شکل های مختلف به لوله ساکشن استریل وصل شده و انتهای دیگر لوله ساکشن توسط پرستار اسکراب به پرستار سیرکولت داده می شود تا دستگاه وصل کند.

درنها

برای کمک به تخلیه خون ، ترشحات و هوا از ناحیه عمل به منظور از بین بردن فضای مرده و تسریع در جوش خوردن دو لبه زخم و در نتیجه جلوگیری از تشکیل هماتوم و سرم بعد از عمل جراحی به کار می روند . همچنین در پیش گیری از نکروز لبه های زخم و کاهش بالقوه آلودگی زخم و کاهش درد بعد از عمل و به حداقل رساندن آثار باقی مانه ( اسکار ) نقش اساسی دارد . درنها به طور عمده به دو نوع عمده تقسیم می شوند : درنهای غیر فعال یا پاسیو و درنهای فعال یا اکتیو .

از درنهای پاسیو می توان پن روز ، کاروگیت ( لام شیاردار) ، Tتیوپ ، پرز و ... را نام برد که در عمل های جراحی ناحیه شکم ( برداشتن کیسه صفرا ، عمل جراحی بر روی کلیه و مثانه و ... ) مورد استفاده قرار می گیرد و از درنهای اکتیو ، درن هموواک برای اعمال جراحی ارتوپدی – اعصاب – ماستکتومی و چسب تیورب برای جراحی های روی قفسه سینه را می توان نام برد . درنها معمولاً از طریق سوراخی در پوست نزدیک خط انسزیون در محل عمل جراحی گذاشته می شوند و به وسیله نخ خای غیر قابل جذب بخیه یا سنجاق استریل در محل خود ثابت می شوند ( درنهای پاسیو ) یا به دستگاه کانتینر جهت ایجاد فشار منفی وصل می گردند .(درنهای اکتیو)

روش های حرارتی

روش استفاده از سرما

کرایویرجی

وسیله ای است که با ایجاد سرمای شدید و یخ زدن بافت آسیب دیده بدون صدمه به بافت های سالم اطراف باعث بهبود بافت صدمه دیده می شود . سرمای شدید باعث ترومبوز داخل عروقی ونکروز ناحیه یخ زده می شود و می توان بافت یخ زده ( فریز شده ) را بدون ایجاد خون ریزی در هنگام عمل و یا بعد از عمل برداشت . همچنین این وسیله برای اصلاح عملکرد سلول بدون برداشتن بافت استفاده می شود.

هیپوترمی

پایین آوردن درجه حرارت بافت های بدن به زیر oc 26 در بالغین oc 20 در کودکان بهعث کاهش متابولیسم سلولی و در نتیجه کاهش نیاز به اکسیژن بافتی می شود .

کاهش نیاز به اکسیژن منجر به کاهش خون ریزی می شود . هیپوترمی فشار خون شریانی را با آهسته کردن ریان خون و افزایش ویسکوزیته خون کاهش می دهد . این فرآیند منجر به افزایش غلظت خون و استاز جریان خون می شود و در نتیجه محیط خشک و عاری از خون برای جراح ایجاد می کند . استفاده از هیپوترمی هم به صورت موضعی و هم به صورت عمومی ( سیستمیک ) امکان پذیر است و در اعمال جراحی قلب ، مغز و کبد مورد استفاده قرار می گیرد.

روش استفاده از گرما

الکتروکوتر

در روش استفاده از گرما از دستگاه الکتروکوتر ، بای پولار و دیاترمی استفاده می شود که در بخش وسایل اتاق عمل توضیح داده شده است.

لیزر

اشعه لیزر برای کنترل خون ریزی یا برداشتن بافت ها در عضو یا در نواحی که آندروسکپی می شوند مورد استفاده قرار می گیرد . لیزر به یک شعاع نوری با طول موج ساده از یک منبع اشعه غیریونیزه مجهز است . انرژی حرارتی این شعاع نوری به طور همزمان بش ، انعقاد و یا تبخیر بافت را انجام می دهد . آثار باقی مانده از جراحی لیزر با کمترین خون ریزی و بدون ورم محسوس مشخص می شود . با تنظیم وسعت و فوکوس اشعه ، میزان تخریب بافتی قابل پیش بینی است

تهیه کننده : علی زنگارکی و احدی

[ یکشنبه هجدهم دی 1390 ] [ 9:31 ] [ دوستان ]

[ ]



مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید